| 2008 | |
ee Kaméidistéck "Dévorez-moi" vum Olivier Lejeune op Lëtzebuergesch iwwersat an adaptéiert vum Liliane Luyckfassel |
|
Gudd gehäerzt, matt klengen Ennen, e bësse Pillipilli, eng Zéif Knuewelek, dat Ganzt exzellent gekacht, richteg pikant, de Plat vum Olivier Lejeune, op Lëtzebuergesch preparéiert vum Liliane Luyckfassel, ee Genoss fir de Geschmaach vun de Genéisser, déi net egal wat an egal wou iessen mee déi exigent gi sinn an déi eng gewësse Qualitéit verlaangen déi se net all Dag an iwerall servéiert kréien. Jo, d'Rappdeckelen hun den D¨sch am Stäererestaurant gedeckt, am "Wäissen Hirsch", wo den Alain Linster, beschte Kach aus dem Land an iwwer d'Grenzen eraus, een aussergewéinleche Menü zesummegestallt huet fir esou säin drëtte Stäer erëmzekréien deen de Stanislas Lefauve, Chefredakter vum Guide Lichemin, him eweschgeholl hat, nodeems hien - den Alain - him - dem Stani - d'Fra eweschgebotzt hat. Neen, de Plat du jour geet do nët duer, och net de Menü op der Kaart, do muss et schon eng Suggestioun vum Chef sinn déi d'Norme vun der Gastronomie sprengt, do mussen déi kulinaresch Experimenter scho bal aus der Rumm faalen an do muss schon ee geckegt Hinkel nët nëmmen eng Hand matt upaaken mee schon de ganze Kierper asetzen fir dass dee renomméierte Kach dee gefuartene Kritiker iwwerzeege kann, oder soll um Enn awer alles emsoss gewiescht sinn? uelt
iech an Uecht virum Wand deen duerch d’Äscht vun de Sassafrasbeem
bléist, well wann et nët de Wand ass dee bléist da
sinn et nawell ganz gäer d’Indianer déi päifen
an déi esou d’Geräich vum Wand nomaachen fir domadden
en Zeechen ze setzen wat d’Enn ukënnege soll wat ganz no ass
a wat nët méi ofzewennen ass. Déi aarmséileg
Famill Rockefeller, ausgewandert Lëtzebuerger déi sech am
Kentucky néiergelooss hunn, mussen et um eegene Leiw erliewen,
op hirer Ranch belagert vun deene roude Gesiichter.
|
|